I LO w Zduńskiej Woli - Ocenianie Kształtujące
100-lecie I Liceum Ogólnokształcącego w Zduńskiej Woli
Kontakt
98-220 Zduńska Wola
ul. Dąbrowskiego 6
tel.(fax) 043 823 42 74
lo1zdwola@gmail.com
Dla Uczniów

Ankieta

Czy obawiasz się matury?

Fundacja Edukacyjna „Perspektywy” potwierdza, że I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli jest wśród 500 najlepszych liceów w Polsce sklasyfikowanych w Rankingu Szkół Ponadgimnazjalnych PERSPEKTYWY 2014 i przysługuje mu tytuł „Brązowej Szkoły 2014”

Ocenianie Kształtujące

Idea oceniania kształtującego

Ocenianie kształtujące jest sposobem pracy nauczycieli i uczniów, który polega na systematycznympozyskiwaniu informacji o przebiegu procesu uczenia się uczniów.

Dzięki wdrażaniu na zajęciach oceniania kształtującego nauczyciel może:

  • modyfikować dalsze nauczanie i uczenie się,
  • dawać uczniom informację zwrotną pomagającą im się uczyć.

Filarami oceniania kształtującego są:

  • planowanie lekcji z uwzględnieniem dotychczasowej wiedzy i umiejętności uczniów,
  • określanie celów uczenia się i kryteriów sukcesu,
  • udzielanie uczniom informacji zwrotnej. 

Planowanie lekcji z uwzględnieniem dotychczasowej wiedzy jest bardzo ważne, gdyż łatwiej jest uczniom zrozumieć nowy materiał, jeśli mogą powiązać go z wiedzą, którą już posiadają. Dzięki temu uczniowie widzą też zastosowanie omawianych wcześniej treści i doskonalonych umiejętności.

Cele lekcji formułowane są w języku zrozumiałym dla uczniów po to, aby byli świadomi tego, do czego dążą. Kryteria sukcesu zaś to fakty, dowody, które służą do rozpoznania postępów w nauce i są podstawą udzielania uczniom informacji zwrotnej (oceny kształtującej). Chodzi o to, by uczniowie wiedzieli, na co będą zwracać uwagę (nacobezu) ucząc się i  po czym poznają, że osiągnęli cele lekcji.

Przekazywanie uczniowi informacji zwrotnej służy udzielaniu mu konkretnych wskazówek wspierających uczenie się. Efektywna informacja zwrotna wskazuje mocne strony pracy oraz elementy wymagające poprawy, daje wskazówki, jak dokonać poprawy oraz jak dalej pracować, aby rozwijać swoje umiejętności. Dzięki udzielonym wskazówkom uczeń może poprawić pracę. Informacja zwrotna jest skuteczna wówczas, gdy nie towarzyszy jej ocena sumująca (stopień, procenty, punkty, ustalony znak graficzny). Informacja zwrotna może być udzielona w formie ustnej lub pisemnej i obejmuje nie tylko komentarz nauczycielski, ale także samoocenę uczniowską w postaci refleksji dotyczącej stopnia osiągnięcia kryteriów oraz ocenę koleżeńską w formie informacji zwrotnej od ucznia dla ucznia. Wagę informacji zwrotnej w procesie uczenia się jednoznacznie potwierdzają badania edukacyjne, np. prof. Johna Hattiego (zob. J. Hattie Widoczne uczenie się dla nauczycieli. Jak maksymalizować siłę oddziaływania na uczenie się uczniów, Warszawa 2015).



Atmosfera w klasie
 
    Atmosfera w klasie to istotny czynnik uczenia się. Atmosfera, która sprzyja uczeniu się, to atmosfera bezpieczeństwa, której towarzyszy przekonanie, że jest się w stanie sprostać stawianym wymaganiom. W założeniach „oceniania kształtującego” istotne jest to, aby u każdego ucznia stopniowo rozwijać poczucie odpowiedzialności, szacunku dla samego siebie i dla innych. Przekonuje o tym Merrill Harmin w książce „Duch klasy”, do której przeczytania gorąco zachęcamy. Autor udowadnia, że duch klasy objawia się w uczniach poczuciem własnej wartości, zaangażowaniem w proces uczenia się, samodzielnością, umiejętnością współpracy oraz świadomym uczeniem się. To pięć wskaźników dobrej atmosfery nauczania i uczenia się oraz warunków, w których uczeń nabiera przekonania, że nauczyciel jest po jego stronie.
     W tradycyjnym nauczaniu uczniowie przyzwyczajeni są do pracy dla nagrody – oceny, pochwały, plakietki wzorowego ucznia. A przecież jeśli mamy „najlepszych”, to będą też „najsłabsi” lub „najgorsi”. Ci z kolei będą pracowali, żeby uniknąć kary. W takich sytuacjach uczniowie będą również bali się zadawać pytania i udzielać odpowiedzi, żeby nie kompromitować się zarówno w oczach nauczyciela, jak i w oczach kolegów. Ci „najlepsi” zaś mogą lekceważyć „słabszych”, których potencjału nie będą mieli szansy dokładnie poznać.  Założeniem „oceniania kształtującego” jest zmiana takiego właśnie stylu pracy w szkole, co wcale nie jest takie proste, tym bardziej, że nie ma gotowych recept skutecznego budowania atmosfery sprzyjającej uczeniu się w klasie. Ważna jest zatem przede wszystkim dobra współpraca nauczycieli z uczniami, którzy muszą uwierzyć, że nauczyciel to ich sojusznik na drodze do zdobywania wiedzy i kompetencji. Ważne jest też, aby uczniowie byli świadomi, czego się uczą i w jakim celu, do czego im może być potrzebna zdobyta wiedza. A jeśli już mają rywalizować, to tylko ze sobą samym, żeby z każdym dniem stawać się osobą bardziej kompetentną. Rola nauczyciela zaś polega na wspieraniu uczniów, a nie tylko ocenianiu ich i wykazywaniu, czego jeszcze nie umieją.

 

OCENIANIE KSZTAŁTUJĄCE

CEL - KRYTERIA - MONITOROWANIE LEKCJI

 

Cel lekcji jest podawany na początku zajęć po to, by pod koniec pracy można stwierdzić, czy został osiągnięty. Narzędziem, które ma pomóc dotrzeć do celu są kryteria oraz różne metody podsumowania zajęć.

Cel jak i kryteria podawane są w języku przystępnym dla ucznia. Mogą być one zapisane na tablicy, wyświetlone za pomocą rzutnika, podane w formie ustnej. Stąd też istotnym elementem jest monitorowanie procesu osiągania celu i realizacji kryteriów sukcesu.

Najpopularniejszymi w naszej szkole są

wypowiedzi uczniów od komunikatów

„czego dzisiaj nauczyłem się na lekcji..:

„zaskoczyło mnie...”

„przypomniałem sobie o ...”

światła - karteczki, które mają odpowiednio kolor zielony, żółty, czerwony, gdzie

kolor zielony oznacza, że uczeń umie, potrafi, rozumie

kolor żółty - mam wątpliwości, czegoś nie rozumiem do końca

kolor czerwony - nie wiem, nie potrafię, nie umiem

swobodne wypowiedzi licealistów dotyczące umiejętności, które zdobył na lekcji, ogólnych refleksji, które zrodziły się w trakcie lekcji.

Monitorowanie osiągnięć uczniów w czasie bieżącej lekcji daje komfort pracy zarówno prowadzącemu jak i uczestnikom. Świadomość, gdzie jestem , na jakim etapie pracy, co udało mi się osiągnąć, nad czym mam jeszcze popracować, będzie owocowało większą odpowiedzialnością za proces edukacyjny.